Πήρα κι απόψε το δρομάκι 
που παρέα κάθε βραδάκι
περπατούσαμε μαζί.

Βλέπω ζευγάρια αγκαλιασμένα και ζηλεύω 
για μας χωρίσανε οι δρόμοι στη ζωή. 

Με βρήκαν μέρες και βραδιές
σ' ερημικές ακρογιαλιές
στο κύμα να μιλάω.

Nα ψάχνω απάντηση να βρω 
γιατί στους ώμους μου
σταυρό του χωρισμού να κουβαλάω.

Είδα στο βάθος το δικό μας το βραχάκι
εκεί που μου πες ένα βράδυ σ' αγαπώ.

Στέκομαι άγαλμα 
και βήμα πια δεν κάνω 
να προχωρήσω άλλο μόνος δεν μπορώ.

Γέμισαν δάκρια τα μάτια μου και πάλι 
να ξεπεράσω αυτή τη σχέση δεν μπορώ.