Σ' ένα τραπέζι μες 
το μπαρ αφηρημένα 
βλέπω στον τοίχο 
μια παλιά φωτογραφία.

Πόσες βραδιές αυτή 
μου έκανε παρέα 
είναι μεγάλη 
πονεμένη ιστορία.

Σ' ένα τραπέζι μες 
το μπαρ που έχω αράξει 
βλέπω τους φίλους 
που δε μ' έχουνε ξεχάσει.

Μ' ένα ποτό στο χέρι 
όλοι αναρωτιούνται 
που 'ναι τα όνειρα 
που είχαμε χαράξει.

Σ' ένα τραπέζι μες 
το μπαρ ένα τραγούδι 
με ταξιδεύει μακριά 
εκεί στη δύση 
σαν σε παράπονο 
που όλα έχουν αργήσει. 
Ευχή της μάνας που 
δεν μ' έχει ακουμπήσει.