Στους ανθισμένους κάμπους του κορμιού σου
περπάτησα μια νύχτα κι είδα φως
κι ανοίχτηκε μπροστά μου ο κόσμος
όλος χαρούμενος μεγάλος και καλός.

Στους ανθισμένους κάμπους του κορμιού σου
σεργιάνησα κι απόψε σαν τρελός.

Πάρε με μες τα χέρια σου και κράτα με
δωσ' μου ήλιο απ' τα μάτια σου κι αγάπα με.

Τίποτα άλλο, τίποτα άλλο δε ζητώ
χώρια σου να ζήσω δεν μπορώ.

Τους σκορπισμένους ήχους των χειλιών σου
συμμάζεψα να φτιάξω μια φωνή 
ν' ακούγεται σαν νότα στην καρδιά μου
ν' αγγίζει το μυαλό μου στην ψυχή.

Τους σκορπισμένους ήχους των χειλιών σου
κι απόψε τραγουδήσαμε μαζί!