Τα καιρικά φαινόμενα
κι απόψε απ' το παράθυρο
της μοναξιάς παλεύω.

Η έκρηξη του είναι μεγάλη
και θυμώνω.
Εσύ συνέχεια έχτιζες
μα εγώ γκρεμίζω μόνο. 

Και η βροχή αλύπητα 
το τζάμι μου χτυπούσε
στης κατηφόρας τα σκαλιά
ποιος θα με σταματούσε.

Ζητούσα άγγιγμα ψυχής
η φλόγα να μην σβήσει
την δύναμη του κεραυνού
για να με συγκρατήσει. 

Κι απόψε απ' το παράθυρο
της μοναξιάς κοιτάζω.
Την θάλασσα του πόνου μου
πλατιά κι ανατριχιάζω. 

Μακριά σου
φως κι αν μ' έλουσε
εγώ όλο σκοτεινιάζω.